Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

_πως μπορεί κάτι να είναι τόσο άδειο και τόσο γεμάτο μαζί;




πολλά αλλάξαν και συνεχίζουν να αλλάζουν.
υπάρχει μια λάμψη σε χρώμα που είχα ξεχάσει
ή δε γνώρισα ποτέ πριν.
δε μπορώ να σου εξηγήσω πως νιώθω
αλλά μοιάζει με μουσική από ταινία.
όλα είναι μπερδεμένα και αμφιλεγόμενα.
υπάρχει κάτι μωβμπλε στην ατμόσφαιρα
και κάνει τον αέρα να μυρίζει παράξενα.
θέλω απλά να περπατάμε ως το ξημέρωμα.
τα πορτοκαλί φώτα της πόλης πάντα θα μου αρέσουν.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου