Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

_μέθη,ζάλη και κάτι ακόμη που ξεχνάω.

η φωνή σου στο κεφάλι μου και στο αυτί μου.
βήματα γοργά,μαύρο,μωβ,ροζ,γέλιο,σιωπή,κρύβω το ουρλιαχτό πίσω απο το γέλιο μου ή στη σιωπή μου,φώτα,άδειοι δρόμοι,μαύρο,μωβ,ροζ,σου μιλάω χωρις να με ακούω,απορώ αν εσύ με ακούς,αν βγάζεις νόημα,εγώ πάλι δε βγάζω,ασύνδετα και αλλοπρόσαλλα,σαν τις κινήσεις μου,δε μιλάς,σιωπή,σταματάω,λέω κάτι δίχως να καταλαβαίνω γιατί,το εννοώ περισσότερο από τις προηγούμενες ενενήντα εφτά λέξεις,απαντάς,δε το περίμενα,δε θυμάμαι πώς και πότε έφτασα,πώς μπηκα μέσα,σκάλες,πολλές,ανάσα.




-κατάλαβα..
-όχι,δεν κατάλαβες.

με πειράζει όταν δεν είσαι καλά,ή με στεναχωρεί,ή με κάνει χειρότερα,ή με νευριάζει,ή όλα μαζί.ή τίποτα.



-anyway,τα λέμε..
-πάντα έτσι τελειώνει.

δηλαδή όχι πάντα,μόνο όταν είσαι έτσι,ή κάπως παρόμοια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου