Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

όνειρο 17

(απ' όλα τ' αστέρια του ουρανού διαλέγω απόψε για συντροφιά εκείνο που λάμπει λιγότερο..είναι αυτό που σου μοιάζει περισσότερο..)


κλείνω τα μάτια μου και έπειτα τα ξανανοίγω. 
βρίσκομαι σε ένα σύννεφο. 
κρυώνω.εκτός από τα μάτια μου που καίνε.
πλησιάζω τα γόνατα στο στήθος μου.
στην πλάτη μου νιώθω την ανάσα σου να με ζεσταίνει.
αρχίζεις να πειράζεις τα μαλλιά μου,για να κοιμηθώ πιο εύκολα.
η ανάσα σου τώρα πιο ήρεμη.
κλείνω τα μάτια μου.τώρα μπορώ να κοιμηθώ.




(σήμερα ξύπνησα πάλι στο κρεβάτι μου)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου